Leje

Kolejna zepsuta sobota. Znów prace podwórkowe odwołane. Załamuje mnie to. Potrzebuję dwóch suchych tygodni, żeby zrobić to, co mam do zrobienia. Od trzech miesięcy takich nie było. Maksymalnie 3 suche dni i to na tygodniu, kiedy po pracy niewiele już czasu zostaje na jakąkolwiek inną działalność. Głupią szklarenkę składaliśmy przez 3 dni...

No trudno, nadrobię blogowe sprawy. Zdjęcia sprzed dwóch tygodni - kolejny bezrękawnik z melanżowej Unicorn (Gazzal) - 100% Superwash Merino Wool - 197 metrów w 100 gramowym precelku, precelki miałam dwa, druty 6 mm.

Jeszcze mam  jeden kolor z tego gatunku i pewnie też będzie jakiś bezrękawnik, bo nie mam pomysłu, co innego mogłabym zrobić z tej wełny w takiej ilości. Prawdę mówiąc - nie czuję tej przędzy, nie przemawia do mnie. Ale może za krótko ją mam? Najfajniejsze rzeczy wychodzą mi z włóczek, które odleżą swoje, a ja mam sporo czasu, żeby się na nie napatrzeć:-)

Mimo deszczu, dobrej soboty życzę:-)

Kolorowo

Z różnych dziecięcych projektów pozostawało mi sporo kolorowych motków. Z trudem mieściły się w pudełku, w którym je upychałam. Któregoś dnia, robiąc kolejny przegląd i inwentaryzację włóczkowych zasobów, zamiast poszukać dla nich większego pudełka, postanowiłam je wykorzystać. Tak powstał ten bardzo patchworkowy sweter. Oraz obowiązkowa czapka. Uwielbiam ten wesoły, kolorowy komplet:-)

Włóczka Jeans (YarnArt) - 55% bawełna, 45% akryl - 50g/160m. Bardzo lubię tę włóczkę. Jest idealna na szydełko. Na druty zresztą też - przerabiając podwójną nitką drutami nr 6 mm można uzyskać bardzo przyjemną dzianinę - w sam raz na kocyki, których w ten sposób nadziergałam całkiem sporo. Łatwo się pierze, szybko schnie, dobrze blokuje. Jedna z najfajniejszych włóczek, na jakich pracowałam:-)

Jeszcze bardziej niebiesko

Baby Tweed Joyful (Nako Baby) - 3 motki - kupiłam na kocyk. Ale kocyk jakoś nie miał okazji się zrobić, więc dodałam bambusową Nako Estiva w kolorze jasnego błękitu i zrobił się kusy sweterek. Jest miły, niezbyt ciepły, w sam raz na porę przejściową, która w tym roku jest wyjątkowo dłuuuga...

Przód i tył robiłam od dołu, w dwóch częściach, łącząc na ramionach żywe oczka. Dekolt na okrągło, bez podkrojów. Rękawy od góry nabierając oczka wokół pozostawionych otworów. Najprościej. 1 motek tył, 1 motek przód, po pół motka na rękaw. Jakoś starczyło. Druty 6 mm, ściągacze 5 mm.

Czapka archiwalna.

A torebkę wylicytowałam sobie na charytatywnej aukcji facebookowej zasilającej zrzutkę na kastracje i sterylizacje kotków.

Bez rękawów

Tylko na takie wdzianko starczyło mi tej włóczki. Dobrze, bo i tak robi się ciepło. Nie tylko na zewnątrz. Wewnątrz mnie również. Może to taki wiek?... Nie będę z tego powodu narzekać. Zimno mnie bolało, gorąc nigdy nie dokuczał, więc zadowolona jestem z tej odmiany. Z fasonu tego bezrękawnika też jestem zadowolona. Co do reszty mam mieszane uczucia. Dziwnie się ten melanż ułożył, zaś po praniu całość straciła swoją sprężystość. Nie potrafię ogarnąć wełny - albo filcuję, albo robię lejącego flaka. Ale trzeba jej przyznać, że jest w stu procentach milutka. Można zakładać na gołe ciało - sama miękkość, pierwszy raz mam takie doświadczenie z wełną:-)

Trochę jestem zmięta na zdjęciach - bufiaste rękawy koszuli kiepsko się mieściły pod kurtką. A tak się napracowałam żelazkiem! To było moje pierwsze prasowanie od.... nie wiem... 5, albo więcej lat;-). Kolejny dowód na to, że prasowanie nie ma sensu;-)

Czapka archiwalna.